Recyclebaarheid is niet het moeilijke deel van PPWR. Gerecyclede inhoud wel.

Wat converters van flexibele verpakkingen nu moeten doen om klaar te zijn voor 2030

Michael Seegmuller

Segmentleider Film & Lightweight, Ultrapolymers

Voor de meeste converters van flexibele verpakkingen is het ontwerpen van een recyclebare structuur haalbaar. Gerecyclede inhoud is de lastigere taak. U moet genoeg post-consumer gerecycled (PCR) materiaal veiligstellen, het op uw lijnen laten draaien en aantonen dat de folie nog steeds presteert tegen een concurrerende kostprijs en met een leveringsketen waarop u kunt vertrouwen. Daar moet nu mee worden begonnen.

In het kort

• Vanaf 2030 moet verpakking die op de EU-markt wordt gebracht recyclebaarheidsklasse C of beter halen, en plastic verpakking moet een minimumaandeel post-consumer gerecycled plastic bevatten.
• Voor folie gelden de belangrijkste minimumeisen van 35% voor de meeste plastic verpakkingen en 10% voor contactgevoelige verpakkingen, zoals voedselverpakkingen, die niet van PET zijn gemaakt.
• Gerecyclede inhoud hangt af van de volledige formulering. Een kwaliteit met 70% PCR, toegepast in 30% van de folie, levert ongeveer 21% op.
• De rekenregels zijn nog niet definitief, en de datum van 2030 kan met enkele maanden opschuiven. Ontwikkeling en validatie duren langer dan dat, dus wachten is het grotere risico.

Waarom 2030 dichterbij is dan het lijkt

Een oplossing klaar krijgen voor 2030 klinkt alsof u nog genoeg tijd hebt, maar dat is niet zo. Binnen dat tijdsbestek moet een verwerker materialen selecteren, de aanvoer veiligstellen, proeven draaien en de uiteindelijke structuur valideren, terwijl de verwerkbaarheid en prestaties behouden blijven die de klant verwacht.

De meeste foliefabrikanten met wie ik spreek, weten dat PPWR eraan komt. De onzekerheid zit verderop in de keten. Ik bezocht onlangs een grote producent van extrusiecoatings die papier- en aluminiumlaminaten maakt, en hun boodschap was duidelijk. Voor hen is er voorlopig niets veranderd, en veel van hun klanten willen een werkende structuur niet aanpassen. Het risico is dat merkeigenaren wachten en vervolgens vrijwel van de ene op de andere dag iets anders vragen. Verwerkers krijgen dan te maken met een golf aan verzoeken met te weinig tijd om oplossingen te ontwikkelen en te valideren.

Wat vereist PPWR?

De Packaging and Packaging Waste Regulation (PPWR), Verordening (EU) 2025/40, vervangt de oude Richtlijn Verpakkingen door één set regels voor alle verpakking die op de EU-markt wordt gebracht. De verordening trad in werking op 11 februari 2025 en geldt sinds 12 augustus 2026. Sommige verplichtingen gelden al, waaronder limieten voor PFAS in voedselcontactverpakkingen en de noodzaak van een conformiteitsverklaring. De eisen die folie-structuren zullen hervormen, volgen later.

Voor foliefabrikanten zijn twee eisen het belangrijkst. Beide moeten vanaf 1 januari 2030 van toepassing zijn.

• Recyclebaarheid. Verpakking moet zo zijn ontworpen dat deze kan worden gerecycled en recyclebaarheidsklasse A, B of C halen. Klasse C betekent ten minste 70% recyclebaar naar gewicht. Verpakking onder dat niveau mag niet op de markt worden gebracht. Vanaf 2038 zijn alleen klassen A en B (ten minste 80%) toegestaan, dus een structuur die net klasse C haalt, heeft een korte levensduur. De gedetailleerde criteria voor design for recycling moeten uiterlijk op 1 januari 2028 beschikbaar zijn.

• Gerecyclede inhoud. Het plastic deel van de verpakking moet een minimumaandeel gerecycled plastic bevatten. Alleen materiaal dat is teruggewonnen uit post-consumer afval telt mee. Post-industrieel materiaal, zoals productieafval, telt niet mee.

Het minimum hangt af van het type verpakking:

Drie details zijn in de praktijk belangrijk:

• Het minimum is geen bedrijfsbrede gemiddelde waarde. Het wordt vastgesteld per verpakkingstype en -formaat, en berekend als een gemiddelde per productielocatie en per jaar.

• Sommige verpakkingen zijn vrijgesteld. Voorbeelden zijn composteerbare plastic verpakkingen, verpakkingen in direct contact met geneesmiddelen, contactgevoelige voedselverpakkingen die uitsluitend voor zuigelingen en jonge kinderen zijn gemaakt, en elk plastic onderdeel dat minder dan 5% van het totale gewicht van de verpakking uitmaakt.

• De methode en de datum zijn nog niet definitief. De Europese Commissie moet de methode voor het berekenen en verifiëren van gerecyclede inhoud uiterlijk op 31 december 2026 vaststellen. De doelstellingen gelden dan vanaf 1 januari 2030, of drie jaar nadat de methode in werking treedt als dat later is. Een oproep tot het indienen van bewijsstukken liep af in september 2026, en sommigen in de sector verwachten uitstel. Controleer de definitieve methode zodra deze wordt gepubliceerd in plaats van af te gaan op de genoemde percentages.

De eerste stap is dus vaststellen onder welke categorie elk van uw verpakkingen valt.

De twee eisen zijn met elkaar verbonden, maar verschillend. Een verpakking kan recyclebaar zijn zonder gerecycled materiaal te bevatten, en PCR toevoegen maakt een verpakking niet recyclebaar. Verwerkers moeten beide kwesties oplossen.

Welke structuren lopen het meeste risico

De structuren die het nauwkeurigst moeten worden beoordeeld, zijn die waarin materialen worden gecombineerd die na gebruik niet gemakkelijk van elkaar te scheiden zijn.

Aluminiumfolie die is verlijmd met polyolefinen is het duidelijkste voorbeeld. Eerder dit jaar bezocht ik een producent van trays voor dierenvoeding die op deze manier worden gemaakt. De hechtingslaag doet precies waarvoor hij is ontworpen: de twee materialen onlosmakelijk maken. De structuur presteert zeer goed. Maar de verbinding die het mogelijk maakt, werkt ook tegen de structuur bij een recyclebaarheidsbeoordeling. Een dunne gemetalliseerde laag wordt in de huidige richtlijnen voor design for recycling over het algemeen soepeler beoordeeld dan folie, maar moet nog steeds worden gecontroleerd.

Structuren waarin verschillende polymeerchemieën worden gecombineerd, moeten ook nauwkeurig worden beoordeeld. Het toevoegen van een PET-buitenlaag voor bedrukbaarheid of glans introduceert een tweede chemie in een polyolefine-structuur. Squeezepouches voor fruitpuree voor kinderen zijn het voor de hand liggende voorbeeld: meestal polyester aan de buitenkant, soms met een gemetalliseerde laag aan de binnenkant. Beide keuzes zijn op zichzelf rationeel. Samen maken ze recycling moeilijker.

Laminaten op basis van papier staan er beter voor dan de meeste mensen aannemen. Papier kent volwassen inzamel- en recyclingketens, en papiervezel is makkelijker uit een laminaat te scheiden dan twee verlijmde kunststoffen. De minimumeisen voor gerecyclede inhoud gelden alleen voor het plastic deel van een verpakking, en een plastic deel dat minder dan 5% van het totale gewicht van de verpakking uitmaakt, is vrijgesteld. De recyclebaarheidsklasse blijft echter afhangen van hoeveel plastic of aluminium het papier draagt.

Waar een barrière onvermijdelijk is, is de praktische route om de minderheidscomponenten laag genoeg te houden zodat de folie nog steeds als monomateriaal telt. Huidige industrienormen zoals RecyClass accepteren EVOH in een polyethyleenfolie tot 5 gewichtsprocent, wanneer het wordt gebruikt met een geschikte hechtingslaag. Polyamide wordt strenger beoordeeld en de meeste kwaliteiten worden als niet-compatibel geclassificeerd. De PPWR-criteria kunnen afwijken zodra ze worden gepubliceerd, dus beschouw deze cijfers als richtlijn.

Ik verwacht dat hechtingslagen virgin blijven. Ze worden normaal gesproken alleen gebruikt als een klein onderdeel van de folie, dus er is weinig voordeel in het ontwikkelen van een gerecyclede hechtingslaag specifiek om de totale gerecyclede-inhoudswaarde te verhogen. Technisch gezien zou PCR PE of PP kunnen worden aangepast om een materiaal voor een hechtingslaag te produceren, maar dat gerecyclede materiaal is waarschijnlijk nuttiger in een van de grotere lagen van de folie.

Gerecyclede inhoud: de grotere uitdaging

Van alle PPWR-onderwerpen is het veiligstellen van post-consumer gerecyclede inhoud degene waarover ik de meeste zorgen hoor.

Technische folies: vandaag al een praktische route

Voor contactongevoelige verpakkingen zoals rekfolie en beschermfolie is mechanisch gerecyclede PCR al een werkbare optie. Vuilniszakken en landbouwfolies gebruiken al jaren gerecycled materiaal. Ze worden doorgaans niet als verpakking geclassificeerd, dus de PPWR-minima gelden er niet voor, maar de verwerkingservaring is wel overdraagbaar.

Het kiezen van een PCR-kwaliteit is niet alleen een inkoopbeslissing. U hebt het juiste polymeertype en de juiste smeltindex nodig, en dunne folies zijn gevoelig voor gels en onzuiverheden. Elke verandering kan de mechanische prestaties en processtabiliteit beïnvloeden, dus de kwaliteit moet in uw eigen structuur worden getest.

De aanvoer is net zo belangrijk als de prestaties. Een kwaliteit die in een korte proef goed werkt, is niet genoeg. Variabel materiaal leidt tot stilstand, kwaliteitsproblemen en lagere output, en dat kan PCR economisch onrendabel maken. De vraag is niet alleen: “Kunnen we deze folie met PCR maken?” Maar ook: “Kunnen we die consistent, op schaal en met een leveringsketen waarop we kunnen vertrouwen maken?”

Een kwaliteit met 70% PCR geeft u geen folie met 70% PCR

De bijdrage van een kwaliteit hangt af van hoeveel u ervan gebruikt. Voeg een kwaliteit toe met 70% PCR in 30% van de formulering, en de folie bevat ongeveer 21% gerecyclede inhoud, niet 70%. Om met dezelfde kwaliteit de minimumeis van 35% te halen, zou deze de helft van de folie moeten uitmaken.

Dat maakt PCR tot een formuleringsoefening. U moet bepalen in welke laag het komt en in welke dosering, of die laag dat kan verdragen en of de folie nog steeds aan de specificatie voldoet.

Een van onze klanten produceert driedelige luchtkussenfolie voor beschermende verpakkingen. Ze zouden PCR over de hele folie kunnen dryblenden, of het kunnen toepassen in de laag die het minst gevoelig is, zoals de middenlaag. Hoe dan ook moeten ze smeltstroom, gels en eindeigenschappen controleren. Voor technische folies als deze kan de overstap relatief eenvoudig zijn, zolang de folie nog steeds aan de specificatie voldoet.

Voedselcontact is lastiger

Contactgevoelige verpakking moet voldoen aan zowel PPWR als de voedselcontactveiligheidsregels. PET heeft een voordeel. In Duitsland bijvoorbeeld creëert het statiegeldsysteem voor flessen iets dat dicht in de buurt komt van een gesloten kringloop. Voor andere polymeren komt post-consumer afval uit gemengde, ongecontroleerde bronnen. De EU-regels voor gerecyclede kunststoffen voor voedselcontact (Verordening (EU) 2022/1616) maken het moeilijk om mechanisch gerecycled materiaal uit deze stromen direct in contact met voedsel te gebruiken.

Vandaag gebruiken de producenten van voedselverpakkingen met wie ik werk nog steeds 100% virgin materiaal. Er zijn twee mogelijke routes naar de minimumeis van 10%:

• PCR achter een functionele barrière. In een vijf- of zevenlaags voedselcontactfilm zou PCR mogelijk in een buitenlaag kunnen worden toegepast, met de barrièrelagen tussen die laag en het voedsel. Er moet worden aangetoond dat de structuur verontreinigingen tegenhoudt om het voedsel te bereiken. Een zuurstofbarrière bewijst dat niet op zichzelf. Ik heb nog geen producent van voedselverpakkingen dit zien doen, vooral omdat het nog niet verplicht is.
• Chemisch gerecycled materiaal. Dit kan materiaal opleveren dat dicht bij de kwaliteit van virgin materiaal ligt, maar de beschikbaarheid is beperkt en de kosten zijn hoger dan bij mechanische recycling. Hoe dit onder PPWR zal worden meegeteld, wordt nog bepaald. Mass-balance-regels bestaan nu voor wegwerpdrankflessen onder afzonderlijke EU-wetgeving, maar de Commissie heeft niet bevestigd dat PPWR dezelfde aanpak zal volgen.

Bio-based en bio-attributed kunststoffen zijn vandaag geen route naar de doelstelling. PPWR telt gerecycled plastic, niet hernieuwbare grondstoffen. Dat kan veranderen. Uiterlijk op 12 februari 2028 moet de Commissie bio-based kunststoffen onder artikel 8 herzien, inclusief de vraag of ze mogen meetellen waar geen geschikte recyclingtechnologie voor voedselcontact beschikbaar is.

Beide recyclingroutes vereisen een zorgvuldige beoordeling per structuur. Mijn advies is niet te wachten op één toekomstige technologie die alles oplost. Beoordeel mogelijke structuren nu, blijf dicht bij uw leveranciers en volg de regels terwijl ze zich ontwikkelen.

Wat verwerkers nu moeten doen

1. Bekijk uw portfolio opnieuw. Identificeer de structuren die het meest waarschijnlijk recyclebaarheidsproblemen geven, zoals structuren met aluminiumfolie, metallisatie of gemengde polymeren.
2. Bevestig de PPWR-categorie van elke verpakking en of een vrijstelling van toepassing is. De minimumeis voor gerecyclede inhoud wordt per verpakkingstype en -formaat beoordeeld, niet over uw volledige portfolio.
3. Breng in kaart waar PCR realistisch is. Begin met toepassingen waar gerecyclede inhoud kan worden toegevoegd met beheersbaar technisch en commercieel risico.
4. Herzie uw validatieproces voordat u PCR invoert. Ga er niet van uit dat een materiaal dat de doelstelling voor gerecyclede inhoud haalt, hetzelfde presteert als het virgin materiaal dat het vervangt. Controleer het verwerkingsgedrag, inclusief variatie in smeltstroom en gels, en de vereisten voor eindgebruik zoals sterkte, afdichting, uiterlijk en barrièreprestatie.
5. Test de aanvoerroute. Bespreek volume, consistentie en traceerbaarheid met leveranciers voordat u zich vastlegt, en vraag welk bewijs zij van post-consumer oorsprong kunnen leveren. Kijk verder dan de opstartvolumes. Kan de aanvoer groei, bredere toepassing en de hogere minimums voor 2040 ondersteunen?
6. Betrek merkeigenaren vroegtijdig. Zij verwachten dezelfde houdbaarheid, uitstraling en prestaties als vandaag, dus voer dat gesprek voordat een nieuwe specificatie urgent wordt.

Hoe Ultrapolymers kan helpen

Geen enkel materiaal “lost PPWR op”. Elke structuur omvat meerdere materiaal- en prestatiebeslissingen, en daarom bekijken wij de volledige formulering.

Ons businessdevelopmentteam voor folies werkt dagelijks met verwerkers en leveranciers in heel Europa. Ons portfolio omvat:

• virgin polyolefinen;

• PCR-polyolefinen voor geschikte technische folietoepassingen;

• hechtingslagen;

• EVOH en andere barrièrematerialen;

• materialen voor monomateriaal- en design-for-recycling-ontwikkelingen.

We leveren ook technische input bij materiaalkeuze en proeven.

We kunnen u nu al helpen PCR toe te voegen aan contactongevoelige folies om te werken aan de doelstellingen voor 2030. We kunnen ook materialen leveren voor recyclebare, monomateriaal voedselverpakkingen. Momenteel bieden wij geen food-approved PCR aan, en we zullen altijd eerlijk zijn over wat mogelijk is voor uw toepassing.

Begin nu

Mijn advies is eenvoudig. Zie 2030 niet als het moment waarop de verandering begint. Tegen 2030 moeten uw structuren, materialen en supply chains bewezen zijn. Verwerkers die nu opties gaan beoordelen, hebben meer flexibiliteit dan degenen die wachten tot klanten het gesprek afdwingen.

Reach out to Michael with your questions

Reviewing your film structures or looking to trial PCR? Michael and the film team can help.

Michael Seegmüller

Segment Leader, Film & Lightweight, Ultrapolymers

PPWR FAQ

Wanneer gelden de PPWR-doelstellingen voor gerecyclede inhoud?

Vanaf 1 januari 2030, of drie jaar nadat de rekenmethode van de Commissie in werking treedt, als dat later is. Hogere doelstellingen gelden vanaf 2040.

Wat zijn de PPWR-doelstellingen voor gerecyclede inhoud voor plastic verpakkingen?

Vanaf 2030 is het minimumaandeel post-consumer gerecyclede inhoud 35% voor de meeste plastic verpakkingen, 10% voor contactgevoelige verpakkingen die niet van PET zijn gemaakt, en 30% voor contactgevoelige verpakkingen die hoofdzakelijk van PET zijn gemaakt. Vanaf 2040 stijgen deze naar 65%, 25% en 50%. Wegwerpdrankflessen van kunststof hebben afzonderlijke doelstellingen.

Telt post-industrieel gerecycled materiaal mee voor PPWR-doelstellingen?

Nee. Alleen plastic dat is teruggewonnen uit post-consumer afval telt mee.

Is gerecyclede inhoud hetzelfde als recyclebaarheid?

Nee. Een verpakking kan recyclebaar zijn zonder gerecycled materiaal te bevatten, en het toevoegen van gerecyclede inhoud maakt een verpakking niet recyclebaar. PPWR stelt voor elk daarvan afzonderlijke eisen.

Kan ik gerecycled plastic gebruiken in voedselverpakkingen onder PPWR?

Ja, maar alleen waar het gerecyclede materiaal ook voldoet aan de EU-regels voor voedselcontact. Gerecyclede PET van voedingskwaliteit is goed ingeburgerd. Voor andere polymeren zijn mogelijke routes PCR achter een functionele barrière of chemisch gerecycled materiaal. Beide moeten per structuur worden beoordeeld.

Tellen bio-based of bio-attributed kunststoffen mee voor de PPWR-doelstellingen voor gerecyclede inhoud?

Nee. De doelstellingen hebben betrekking op gerecycled plastic, niet op hernieuwbare grondstoffen. Bio-based en bio-attributed materialen kunnen het gebruik van fossiele grondstoffen verminderen, maar tellen niet mee voor de verplichte minimumeisen voor gerecyclede inhoud. De Commissie moet de rol van bio-based kunststoffen uiterlijk op 12 februari 2028 herzien.

Wat is een monomateriaalfolie?

Een folie die volledig of hoofdzakelijk uit één polymeerfamilie bestaat, zoals polyethyleen, zodat deze in die stroom kan worden gerecycled. Kleine hoeveelheden hechtingslaag- of barrièremateriaal, zoals EVOH, kunnen nog steeds worden gebruikt.

Wat betekent design for recycling?

Verpakking zo ontwerpen dat deze in de praktijk kan worden ingezameld, gesorteerd en gerecycled. Onder PPWR wordt verpakking beoordeeld op recyclebaarheid, en verpakking onder klasse C mag vanaf 2030 niet op de EU-markt worden gebracht.

Wat is RecyClass?

RecyClass is een industrie-initiatief dat richtlijnen voor design for recycling en beoordelingsmethoden voor de recyclebaarheid van plastic verpakkingen publiceert. Veel verwerkers gebruiken de richtlijnen bij het herontwerpen van structuren voor PPWR.

Is PPWR van toepassing op Britse bedrijven?

PPWR is van toepassing op verpakking die op de EU-markt wordt gebracht, dus het raakt Britse producenten die aan de EU verkopen. Een groot deel geldt ook in Noord-Ierland onder het Windsor Framework. Verpakking die in Groot-Brittannië wordt verkocht valt onder Britse regels zoals de Plastic Packaging Tax en uitgebreide producentenverantwoordelijkheid (EPR) voor verpakking.

Over de auteur

Opgeleid als chemicus heeft Michael Seegmuller technische en commerciële functies vervuld in de kunststofindustrie, waaronder productmanagement, sales en business development. Hij leidt het segment Film & Lightweight van Ultrapolymers en werkt met verwerkers, merkeigenaren en polymeerleveranciers aan verpakkingsinnovatie, design for recycling en de overgang naar naleving van PPWR.

Dit artikel weerspiegelt de regelgeving zoals die gold in oktober 2026. Het is algemene richtlijn, geen juridisch advies.