Што треба да направат сега конверторите на флексибилни пакувања за да бидат подготвени за 2030 година
Мајкл Сигмулер
Лидер на сегмент, фолии и лесни материјали, Ultrapolymers
За повеќето конвертори на флексибилни пакувања, дизајнирањето рециклирачка структура е остварливо. Рециклираната содржина е потешката задача. Треба да обезбедите доволно постпотрошувачки рециклиран (PCR) материјал, да го направите погоден за обработка на вашите линии и да докажете дека фолијата и натаму има конкурентна цена и сигурна испорака на која можете да се потпрете. Со таа работа треба да се почне сега.
Накратко
Да се подготви решение за 2030 година звучи како да има доволно време, но тоа не е така. Во тој период конверторот мора да избере материјали, да обезбеди снабдување, да спроведе проби и да ја валидира готовата структура, сето тоа додека ги задржува обработливоста и перформансите што ги очекува клиентот.
Повеќето производители на фолии со кои разговарам знаат дека PPWR доаѓа. Неизвесноста е подолу по синџирот. Неодамна посетив голем производител на екструдирано-обложени материјали што изработува ламинати од хартија и алуминиум, и нивната порака беше јасна. Засега за нив ништо не се променило, а многу од нивните клиенти не сакаат да менуваат структура што функционира. Ризикот е сопствениците на брендови да чекаат, а потоа речиси преку ноќ да побараат нешто различно. Тогаш конверторите би се соочиле со бран барања со премалку време за развој и валидација на решенија.
Регулативата за пакување и отпад од пакување (PPWR), Регулатива (ЕУ) 2025/40, ја заменува старата Директива за пакување со единствен сет правила за целото пакување ставено на пазарот на ЕУ. Таа стапи во сила на 11 февруари 2025 година и се применува од 12 август 2026 година. Некои обврски веќе се во сила, вклучително и ограничувањата за PFAS во пакување за контакт со храна и потребата од декларација за усогласеност. Барањата што ќе ги преобликуваат структурите на фолиите доаѓаат подоцна.
За производителите на фолии, најважни се две барања. И двете треба да почнат да се применуваат од 1 јануари 2030 година.
• Рециклирачност. Пакувањето мора да биде дизајнирано за рециклирање и да достигне оценка за рециклирачност A, B или C. Оценката C значи најмалку 70% рециклирачко по тежина. Пакување под таа граница не смее да се пласира на пазарот. Од 2038 година ќе бидат дозволени само оценки A и B (најмалку 80%), па структура што едвај достигнува оценка C има краток век. Деталните критериуми за дизајн за рециклирање треба да бидат објавени до 1 јануари 2028 година.
• Рециклирана содржина. Пластичниот дел од пакувањето мора да содржи минимален удел на рециклирана пластика. Се зема предвид само материјалот добиен од постпотрошувачки отпад. Постиндустрискиот материјал, како производен отпад, не се зема.
Минималниот удел зависи од видот на пакувањето:

Во пракса, важни се три детали:
• Минимумот не е просек на ниво на компанија. Се утврдува по вид и формат на пакување и се пресметува како просек по производствен погон и по година.
• Некои пакувања се ослободени. Примери се компостабилно пластично пакување, пакување во директен контакт со лекови, пакување чувствително на контакт за храна наменето само за доенчиња и мали деца, како и кој било пластичен дел што сочинува помалку од 5% од вкупната тежина на пакувањето.
• Методот и датумот не се конечни. Европската комисија мора да го утврди методот за пресметување и проверка на рециклираната содржина до 31 декември 2026 година. Целните вредности потоа се применуваат од 1 јануари 2030 година, или три години по влегувањето во сила на методот, ако тоа е подоцна. Повикот за докази заврши во септември 2026 година, а некои во индустријата очекуваат одложување. Проверете го конечниот метод кога ќе биде објавен, наместо да се потпирате на насловните проценти.
Затоа првиот чекор е да се утврди во која категорија спаѓа секое од вашите пакувања.
Двете барања се поврзани, но се различни. Пакување може да биде рециклирачко без да содржи рециклиран материјал, а додавањето PCR не го прави пакувањето рециклирачко. Конверторите мора да ги решат и двете.
Структурите што бараат најдетален преглед се оние што комбинираат материјали што по употреба не можат лесно да се одвојат.
Алуминиумска фолија споена со полиолефини е најјасниот пример. Претходно оваа година посетив производител на послужавници за храна за домашни миленици изработени на овој начин. Слојот за спојување точно ја врши својата задача, а тоа е двата материјали да ги направи неразделни. Структурата се однесува многу добро. Но, врската што ја прави функционална е истовремено и она што ѝ одзема поени при проценка на рециклирачноста. Тенок метализиран слој генерално се третира поблаго од фолија во тековните упатства за дизајн за рециклирање, но сепак мора да се провери.
Структурите што комбинираат различни полимерни хемии исто така бараат внимателен преглед. Додавањето PET горен слој за подобра печатливост или сјај внесува втора хемија во полиолефинска структура. Торбичките со овошно пире за деца се очигледен пример: обично полиестер однадвор, понекогаш со метализиран слој одвнатре. Двете решенија се рационални само по себе. Заедно, го отежнуваат рециклирањето.
Ламинатите на база на хартија се во подобра состојба отколку што повеќето луѓе претпоставуваат. Хартијата има зрели синџири за собирање и рециклирање, а хартиените влакна полесно се одвојуваат од ламинат отколку две споени пластики. Минималните удели на рециклирана содржина се применуваат само на пластичниот дел од пакувањето, а пластичен дел што е помал од 5% од вкупната тежина на пакувањето е ослободен. Оценката за рециклирачност сепак ќе зависи од тоа колку пластика или алуминиум содржи хартијата.
Кога бариера е неизбежна, практичниот пристап е да се задржат помошните компоненти на доволно ниско ниво за фолијата и понатаму да се смета за моно-материјална. Тековните индустриски упатства, како RecyClass, прифаќаат EVOH во полиетиленска фолија до 5% по тежина, кога се користи со соодветен слој за спојување. Полиамидот се третира построго, и повеќето степени се класифицираат како некомпатибилни. Критериумите на PPWR може да се разликуваат кога ќе бидат објавени, па овие бројки третирајте ги како водич.
Очекувам слоевите за спојување да останат од девствен материјал. Тие обично се користат само како помал компонент на фолијата, па има малку корист од развој на рециклиран слој за спојување само за да се зголеми вкупната вредност на рециклирана содржина. Технички, PCR PE или PP би можеле да се модифицираат за да се произведе материјал за слој за спојување, но тој рециклиран материјал веројатно ќе биде покорисен во еден од поголемите слоеви на фолијата.
Од сите теми поврзани со PPWR, обезбедувањето постпотрошувачка рециклирана содржина е она за кое најчесто слушам загриженост.
За пакување што не е чувствително на контакт, како стреч фолија и заштитна фолија, механички рециклираниот PCR веќе е изводлива опција. Ќеси за отпад и земјоделски фолии користат рециклиран материјал со години. Тие генерално не се класифицираат како пакување, па минималните вредности на PPWR не се однесуваат на нив, но искуството со обработката се пренесува.
Изборот на PCR-степен не е само набавна одлука. Ви треба вистински тип на полимер и соодветен проток на топилката, а тенките фолии се чувствителни на гелови и нечистотии. Секоја промена може да влијае врз механичките перформанси и стабилноста на обработката, па затоа степенот мора да се тестира во вашата сопствена структура.
Снабдувањето е исто толку важно колку и перформансите. Степен што функционира во краток пробен тест не е доволен. Променлив материјал води до застои, проблеми со квалитетот и понизок излез, а тоа може да го направи PCR неекономичен. Прашањето не е само „Можеме ли да ја направиме оваа фолија со PCR?“. Туку и „Можеме ли да ја произведуваме постојано, во голем обем, со снабдување на кое можеме да се потпреме?“
Придонесот на еден квалитет зависи од тоа колку од него користите. Ако додадете квалитет со 70% PCR на 30% од формулацијата, фолијата содржи околу 21% рециклирана содржина, а не 70%. За да се достигне минимумот од 35% со истиот квалитет, тој би морал да сочинува половина од фолијата.
Тоа го прави PCR прашање на формулација. Треба да одлучите во кој слој ќе оди и со колкава стапка на додавање, дали тој слој може да го поднесе тоа и дали фолијата и натаму ја исполнува својата спецификација.
Еден од нашите клиенти произведува трослојна меурчеста фолија за заштитно пакување. Тие би можеле да направат суво мешање на PCR низ целата фолија или да го внесат во слојот што е најмалку чувствителен, како средниот слој. Во двата случаи, мора да ги проверат протокот на топилката, геловите и крајните својства. За технички фолии како оваа, префрлањето може да биде релативно едноставно, сè додека фолијата и понатаму ја исполнува својата спецификација.
Пакувањето чувствително на контакт мора да ги исполни и PPWR и правилата за безбедност при контакт со храна. PET има предност. Во Германија, на пример, системот за повратна кауција за шишиња создава нешто блиско до затворен циклус. За другите полимери, постпотрошувачкиот отпад доаѓа од мешани, неконтролирани извори. Правилата на ЕУ за рециклирана пластика за контакт со храна (Регулатива (ЕУ) 2022/1616) ја отежнуваат употребата на механички рециклиран материјал од овие текови во директен контакт со храна.
Денес производителите на пакувања за храна со кои работам сè уште користат 100% девствен материјал. Постојат два можни патишта до минимумот од 10%:
Био-базираните и био-атрибуираните пластики денес не се пат до целта. PPWR смета рециклирана пластика, а не обновлива суровина. Тоа може да се промени. До 12 февруари 2028 година, Комисијата мора да ги прегледа био-базираните пластики според член 8, вклучително и дали би можеле да се бројат таму каде што не е достапна соодветна технологија за рециклирање за контакт со храна.
И двата патишта за рециклирање бараат внимателна проценка за секоја структура. Мој совет е да не чекате една идна технологија да реши сè. Проценете ги можните структури сега, останете блиску до вашите добавувачи и следете ги правилата додека се развиваат.
Ниту еден единствен материјал не „го решава PPWR“. Секоја структура вклучува неколку материјални и перформансни одлуки, поради што ја разгледуваме целата формулација.
Нашиот тим за деловен развој во областа на фолии секојдневно работи со конвертори и добавувачи низ цела Европа. Нашето портфолио опфаќа:
Исто така обезбедуваме технички придонес при избор на материјали и проби.
Веќе можеме да ви помогнеме да додадете PCR во фолии што не се чувствителни на контакт за да се работи кон целите за 2030 година. Можеме и да испорачаме материјали за рециклирачко, моно-материјално пакување за храна. Во моментов не нудиме PCR одобрен за контакт со храна и секогаш ќе бидеме искрени за тоа што е возможно за вашата примена.
Мојот совет е едноставен. Не гледајте на 2030 година како на моментот кога започнува промената. До 2030 година вашите структури, материјали и синџири на снабдување мора да бидат докажани. Конверторите што сега почнуваат да ги проценуваат опциите ќе имаат поголема флексибилност од оние што чекаат клиентите да ја наметнат темата.
Reviewing your film structures or looking to trial PCR? Michael and the film team can help.
Michael Seegmüller
Segment Leader, Film & Lightweight, Ultrapolymers
michael.seegmuller@ultrapolymers.com
Од 1 јануари 2030 година, или три години по влегувањето во сила на методот за пресметка на Комисијата, ако тоа е подоцна. Повисоките целни вредности се применуваат од 2040 година.
Од 2030 година, минималната постпотрошувачка рециклирана содржина е 35% за најголемиот дел од пластичното пакување, 10% за пакување чувствително на контакт што не е направено од PET, и 30% за пакување чувствително на контакт главно направено од PET. Од 2040 година, овие вредности се зголемуваат на 65%, 25% и 50%. Пластичните шишиња за еднократна употреба за пијалаци имаат посебни цели.
Не. Се пресметува само пластика добиена од постпотрошувачки отпад.
Не. Пакување може да биде рециклирачко без да содржи никаков рециклиран материјал, а додавањето рециклирана содржина не го прави пакувањето рециклирачко. PPWR поставува одделни барања за секое.
Да, но само каде што рециклираниот материјал исто така ги исполнува правилата на ЕУ за контакт со храна. Рециклиран PET од квалитет за храна е добро воспоставен. За другите полимери, можни патишта се PCR зад функционална бариера или хемиски рециклиран материјал. И двата бараат проценка за секоја структура.
Не. Целните вредности се однесуваат на рециклирана пластика, а не на обновлива суровина. Био-базираните и био-атрибуираните материјали можат да ја намалат употребата на фосилни ресурси, но не се бројат во задолжителните минимални вредности за рециклирана содржина. Комисијата мора да ја разгледа улогата на био-базираните пластики до 12 февруари 2028 година.
Фолија направена целосно или главно од една полимерна фамилија, како полиетилен, така што може да се рециклира во тој тек. Сè уште може да се користат мали количини материјал за слој за спојување или бариерен материјал, како EVOH.
Дизајнирање пакување така што може практично да се собира, сортира и рециклира. Според PPWR, пакувањето се оценува според рециклирачност, а пакување под оценка C не смее да се пласира на пазарот на ЕУ од 2030 година.
RecyClass е индустриска иницијатива што објавува упатства за дизајн за рециклирање и методи за проценка на рециклирачноста на пластично пакување. Многу конвертори ги користат нејзините упатства кога ги редизајнираат структурите за PPWR.
PPWR се применува на пакување ставено на пазарот на ЕУ, па затоа ги засега производителите од Велика Британија што продаваат во ЕУ. Голем дел од него се применува и во Северна Ирска според Виндзорската рамка. Пакувањето што се продава во Велика Британија подлежи на правила на Обединетото Кралство, како данокот на пластично пакување и проширената одговорност на производителот за пакување (EPR).
По образование хемичар, Мајкл Сигмулер имал технички и комерцијални улоги низ индустријата за пластика, вклучувајќи управување со производи, продажба и деловен развој. Тој го раководи сегментот Film & Lightweight на Ultrapolymers, работејќи со конвертори, сопственици на брендови и добавувачи на полимери на иновации во пакувањето, дизајн за рециклирање и транзиција кон усогласеност со PPWR.
Оваа статија ја одразува регулаторната состојба во октомври 2026 година. Таа е општо упатство, а не правен совет.
Considering PCR for your film application?
Speak to Michael about material selection and trial options.
michael.seegmuller@ultrapolymers.com
Suite 3 Plaza 256 Blanchardstown Corporate Park
Ballycooli Dublin
Ireland
